Podłogi i ściany w stylu rustykalnym

2016-10-05

Styl rustykalny opiera się na naturalnym pochodzeniu zastosowanych we wnętrzu rozwiązań oraz ich prostocie i funkcjonalności. Źródła takiego postrzegania stylu wiejskiego tkwią w przeszłości, kiedy to związek człowieka z przyrodą był znacznie silniejszy niż obecnie. Warto wracać do korzeni i zaaranżować podłogi i ściany w zgodzie z ta estetyką.

SIĘGAMY DO ŹRÓDEŁ

W projektowaniu domu w stylu country ogromną rolę odgrywają naturalne materiały, występujące w najbliższej okolicy. Dzisiaj wędrują one po świecie, jednak by były identyfikowane ze stylem rustykalnym, musi je cechować odpowiednia forma, kolorystyka, a nawet nieco nonszalancki

sposób ułożenia. Źródłem stylu rustykalnego są prowincjonalne domy wiejskie z różnych

stron świata m.in. skandynawskie, toskańskie, prowansalskie, greckie, angielskie, kanadyjskie, a także polskie.

 

SZLECHETNE SĘKI

Typowym materiałem stosowanym nie tylko w Polsce, ale także w rejonach bogatych w zasoby leśne używanym do wykończenia ścian i posadzek było drewno. W zalesionej Polsce czy Skandynawii z tego materiału budowano domy, czego konsekwencją były drewniane ściany, podłogi i sufity. Także dzisiaj nie zapominajmy o drewnie rozważając wybór wykończenia tych elementów wnętrz. Oczywiście zastosowanie ich wszystkich upodobniłoby nasze mieszkanie do klatki, o czym możemy przekonać się przebywając w lokalach, których okres świetności przypadał na lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte ubiegłego wieku. Odpowiednie będzie użycie drewna na podłodze. Drewniana posadzka jest ciepła i przyjemnie po niej stąpać bosymi stopami. Dobrym wyborem na drewnianą posadzkę w stylu rustykalnym będą proste elementy liniowe takie jak deski parkietowe, dyle czy też parkiet lamelowy. Deska parkietowa ma długość do 1,4 m a dyle do 4 m, zaś lamele to elementy o długości do 50 cm, bez wpustu-wypustu. Będziemy wierni stylowi stosując drewno rodzime – w przeszłości na posadzkach dominowało drewno najbardziej dostępne, a więc sosnowe i dębowe, które także dzisiaj doskonale się sprawdzi. Dębowe elementy wykańcza się matowym lakierem lub olejem – najlepiej białym, wówczas przypominają wiejskie wyługowane deski. Elementy z mniej szlachetnych gatunków drewna, pełne sęków i przebarwień wykańczano kryjącą farbą, również obecnie wraca się do tych rozwiązań. W małym mieszkaniu dobrze będą wyglądały deski pokryte farbą w odcieniu ciepłej bieli przełamanej wanilią lub kolorem piasku. Wielu zwolenników stylu wiejskiego stosuje także drewno do wykończenia ścian. Najczęściej używamy deski sosnowe, świerkowe, bukowe bądź jodłowe, rzadziej droższe dębowe lub modrzewiowe. Dobrym rozwiązaniem będzie wykończenie takiej boazerii farbą w odcieniu bieli, delikatnego błękitu lub rozbielonej zieleni. Ta kolorystyka przywodzi skojarzenia z pasującym do niewielkich wnętrz stylem skandynawskim, a także prowansalskim, jest też bliska XVIII i XIX-wiecznej angielskiej prowincji. Poza tym to barwy przyjazne niewielkim „blokowym” wnętrzom, gdyż je optycznie powiększają. Styl rustykalny w wydaniu duńskim „pozwala” także na wykorzystywanie do pokrycia ścian modnych fornirów, czyli bardzo cienkich arkuszy drewna, zachowujących ciągłość wzoru. Naniesione na płytę MDF lub sklejkę tworzą na ścianach wielkoformatowe powierzchnie. Ich zastosowanie doda nawet małemu mieszkaniu szyku typowego dla apartamentu. Można też zastosować drewniane kasetony.

 

KAMIEŃ I CERAMIKA

Długą tradycję ma stosowanie kamiennych elementów w Grecji, Włoszech, w niektórych rejonach Francji, Niemiec czy Anglii, a w Polsce w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Płytami wapiennymi, marmurowymi, czy granitowymi wykańczano posadzki i ściany, budowano z nich również paleniska. Często był to materiał najtańszy, a więc płyty kamienne były nierówno obciosane i niedokładnych wymiarów. Mimo to doskonale tworzyły przytulny klimat. Jednak dzisiaj tego typu elementy w mieszkaniu będą wyglądały obco. Jeśli chcemy użyć kamienia na podłodze, wybierzmy elementy regularne, takie jak spotykane w przeszłości w bogatszych domach wiejskich płytki marmurowe lub granitowe, mogą być ułożone w czarno-biały wzór szachownicy. Znacznie lepiej od kamienia sprawdzą się płytki ceramiczne. Z południa Europy, a także z Ameryki Pd. wywodzi się tradycja układania na podłodze materiałów pochodzenia ceramicznego takich jak terakota, klinkier czy cotto. Ich ciepłe kolory ziemi nawiązują do barw gliny, która służy do ich wytworzenia. To materiały, które noszą ślady ręcznej roboty, indywidualnego warsztatu rzemieślnika (chociaż dzisiaj wytwarza się je masowo). Ich wyznacznikiem jest bogata struktura, nierówne brzegi, a nawet celowe niedowymiarowanie. Także cegła i kamień goszczą na ścianach wnętrz wykończonych w tym stylu. W starych budynkach to często elementy konstrukcyjne (podobnie jak w domach drewnianych), w nowo wybudowanych to płytki klinkierowe i kamienne, które w mieszkaniu warto zastosować jako okładzinę jednej ze ścian. W domach portugalskich, hiszpańskich, a także np. marokańskich o urodzie wnętrz decydują płytki ceramiczne typu azulejos oraz terazzo wykonane z cementu, którymi chętnie wykładano duże płaszczyzny ścian. Dzisiaj stosuje się je głównie w kuchni. Ręcznie malowane kafelki w tonacji biało-kobaltowej.

© 2014 Grupa PSB Handel S.A. Wszelkie prawa zastrzeżone.